Nurkowanie jest bezpieczne, jeśli przestrzega się zasad. Mimo to każdy nurek prędzej czy później słyszy o chorobie dekompresyjnej (Decompression Sickness, DCS). Ale co to właściwie oznacza?

Co dzieje się w organizmie?

Podczas oddychania pod wodą wdychasz nie tylko tlen, ale także azot ze sprężonego powietrza.

Azot rozpuszcza się we krwi i tkankach.

Dopóki pozostajesz na głębokości, nie stanowi to problemu. Jednak podczas wynurzania ciśnienie otoczenia spada – a azot próbuje opuścić organizm. Zbyt szybkie wynurzanie powoduje powstawanie małych pęcherzyków gazu.

Pęcherzyki te mogą:

• podrażniać stawy i mięśnie,

• zaburzać pracę nerwów,

• w ciężkich przypadkach uszkadzać narządy i ośrodkowy układ nerwowy.

Typowe objawy

Objawy DCS są zróżnicowane i mogą pojawić się z opóźnieniem – od kilku minut do kilku godzin po nurkowaniu:

• Ból stawów lub mięśni („bends”)

• Mrowienie, drętwienie lub zawroty głowy

• Skrajne zmęczenie lub nietypowa senność

• Wysypka skórna lub swędzenie („skin bends”)

• W ciężkich przypadkach: paraliż, duszności, utrata przytomności

Nawet łagodne objawy należy traktować poważnie.

Jak uniknąć DCS

• Powolne wynurzanie: maks. 9–10 metrów na minutę.

• Przystanek bezpieczeństwa: 3 minuty na 5 metrach – nawet jeśli komputer go nie wymaga.

• Nitrox: mniejsza ilość azotu w organizmie = niższe ryzyko.

• Nawodnienie: odwodnienie sprzyja powstawaniu pęcherzyków.

• Bez wysiłku: zachowaj spokój przed, w trakcie i po nurkowaniu.

Leczenie w nagłych przypadkach

W przypadku podejrzenia DCS liczy się czas:

• Natychmiast podać 100% tlen.

• Położyć nurka płasko i podać płyny.
• Wezwać pomoc medyczną.

W Egipcie znajduje się kilka komór hiperbarycznych (np. w Hurghadzie, Sharm El Sheikh, Marsa Alam), które w razie potrzeby ratują życie.